Met een paar relatief simpele ingrepen helpen we het papieren tijdschrift de 21e eeuw binnen. Noem het innovatie, noem het voor de hand liggend; feit is dat het werkt en het de verbinding tussen papier en web ongelooflijk verbetert. We noemen de methode MAG2WEB en nodigen alle uitgeverijen uit het ook te gebruiken.

Zo werkt het: vanuit de lezer

Eerst een aanname (lees:vereiste): alle artikelen die in het blad verschijnen, komen (vroeg of laat) ook op de website. Uitgevers die hiertoe niet bereid zijn, lopen sowieso een verloren race, maar dat is een heel andere discussie.

Vanuit de gebruiker werkt MAG2WEB erg simpel. Bij de meeste artikelen in het blad is een nummer afgedrukt (bijvoorbeeld ’2016′: editie 20, artikel 16). Wie wil reageren op dat artikel (of het wil delen via Facebook, twitter of e-mail, afhankelijk van de mogelijkheden van de website), hoeft niet langer te zoeken of het artikel al online staat en zo ja, waar. In plaats daarvan vult hij op de voorpagina van de website van de uitgave het nummer in, drukt op enter en wordt direct naar het juiste artikel geleid.

Geen computer in de buurt? Geen probleem. Naast het nummer is een zogenaamde QR-code afgedrukt. Dat is een moderne variant op een streepjescode en bijna elke smartphone kan die lezen (vaak moet daarvoor wel een gratis programma zijn gedownload).
Wie bijvoorbeeld in de trein een artikel tegenkomt dat hij aan iemand wil doormailen of waarop hij direct wil reageren, hoeft niet eerst een lange URL in te toetsen, maar scant de code en belandt direct op de juiste webpagina.

Voor de gebruiker vervaagt hiermee de stenen muur tussen print en web. De voordelen van een goed opgemaakt, lang tijdschrift-artikel én de voordelen van een makkelijk te delen webpagina (bijvoorbeeld via Facebook en twitter) zijn dus eenvoudig te combineren.

.

Zo werkt het: vanuit de makers

Het mooie is dat deze muur geslecht kan worden, met slechts een paar extra stappen door redactie en vormgeving. De redactie hoeft een artikel pas online te zetten nadat het de uitgave naar de drukker heeft gestuurd.
Dat lijkt niet logisch, omdat voor een juiste QR-code een complete URL nodig is voor elk artikel. De meeste CMS’en en weblogs werken met zoekmachine-vriendelijke URL’s (“dit-artikel-gaat-over-tijdschriften.php”) en die worden pas (automatisch) gegenereerd tijdens het plaatsen van die artikelen.
De URL waarmee de QR-code wordt gemaakt (dat kan trouwens heel simpel op tal van websites), is echter gebaseerd op het nummer van het artikel. Voorbeeld (uit onze praktijk): control-online.nl/go.php?i=2016. Die go.php vertaalt als het ware dat nummer naar de correcte URL. Tijdens het productieproces van het blad hoeft niemand extra handelingen te verrichten. Ja, het produceren van een QR-code (15 seconden) en in een spreadsheet bijhouden welk nummer bij welk artikel hoort (10 seconden) daargelaten.
Pas als het blad naar de drukker is, plaatst de redactie de artikelen online. Die hoeven overigens niet direct op de voorpagina te verschijnen, zolang ze maar een URL hebben. Een truc die wij zelf gebruiken is het plaatsen van ‘voorbeschouwingen’. De eerste twee à drie alinea’s van een artikel met daaronder de tekst “Lees het complete artikel in onze komende editie”. Tegen de tijd dat die editie bij de mensen thuis ligt, halen we die regel weg en plaatsen op die plek het complete artikel.

[voorbeeld code]

<?

$i = $_GET['i']; 

$url[2001]="http://www.domeinnaam.nl/2010/10/03/control-presenteert-mag2web/";
$url[2002]="http://www.domeinnaam.nl/2010/09/15/scoop-wgames-fuseert/";
$url[1000]="http://www.redactielokaal.nl";

header('Location: '.$url[$i] );

echo "Het nummer ".$i." is nog niet geactiveerd, of wordt niet gebruikt.
      Probeer het later nog eens. <a href=\"http://www.domeinnaam.nl\">
      Klik hier om naar de voorpagina van Control te gaan</a>.";

exit();

?>

Meer toepassingen

Wij gebruiken MAG2WEB nu nog enkel voor de verbinding tussen een off- en online artikel. De volgende uitgave zullen we echter ook doorverwijzen naar video. Dan ziet de praktijk er zo uit: iemand leest een voorbeschouwing van een film in een tijdschrift, pakt zijn telefoon, scant de code en bekijkt ter plekke de trailer van die film. Enthousiast als ie is scant hij de artikelcode en zet de trailer en de voorbespreking op zijn Facebook-pagina. En dat alles vanuit de trein, zonder laptop, zonder oeverloos URL’s overtikken. En natuurlijk kan er nog een code bij waardoor de lezer direct kaarten kan bestellen.

Enfin, de mogelijkheden zijn zeer divers, zowel redactioneel als commercieel. De ingrepen in de workflow van een tijdschrift (of een krant, waarom niet?) zijn minimaal. Dus wat mij betreft zien we de MAG2WEB-codes de komende jaren in steeds meer papieren media opduiken.

Voor uitgeverijen heeft het gebruik nog een ander, subsidiair voordeel. Over een X-aantal jaar, wordt een belangrijk deel van de tijdschriften gelezen vanaf tablets als de iPad. De lezer verwacht van die edities meer dan van het papieren zusje. Een redactie moet dus een mindset ontwikkelen, waarbij het vinden van relevante extra (audiovisuele) content een tweede natuur is. Door daar al in deze laatste fase van het print-tijdperk mee aan de slag te gaan, is die overgang straks des te sneller gemaakt.

Bookmark

Hide Sites